01 02 03 Leyla Fashion, mama, beauty en Japan blogger / vlogger: Winkelen met een peuter | Tips | Week Vlog 104 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Winkelen met een peuter | Tips | Week Vlog 104

34














Winkelen met een eigenwijze peuter kan soms best een uitdaging zijn.
Daarom zorg ik er altijd voor dat Danny het zo veel mogelijk naar zijn

zin heeft en echt weet waar we steeds heen gaan en wat we gaan doen.
Hij is gek op het reizen met de bus en trein, dus dat is al een heel groot 

plus punt. Als we naar Utrecht gaan moeten we met de bus reizen.
Zodra hij weet dat we naar de bus gaan lopen is hij helemaal blij en

het liefst rent hij er heen. Eenmaal bij de bushalte wachten we in
blije spanning op de bus, eenmaal binnen kijkt hij zijn ogen uit naar alles
was voorbij komt binnen en buiten de bus.
Hij vind het leuk om dingen te benoemen en zo kijk ik met hem mee.
Hij kent Utrecht Centraal al precies, dus meteen de stad in duiken is geen
optie, eerst moeten we even bij de treinen kijken vanaf het buiten platform.
Echt de ideale plek om even rustig naar de treinen te kijken.

Vervolgens wist hij al dat we daarna naar wat winkels voor Mama en
ook voor hem gaan kijken, kleding winkels en dat we mijn vriendinnen gaan
ontmoeten. Ga nooit met haast de stad in met je kind, dit gaat alleen
maar averechts werken. Onderweg naar mijn vriendinnen komen we 
twee straatmuzikanten tegen en Danny wilt graag even kijken en luisteren,
hier nemen we dan ook wel even de tijd voor. Het is een beetje delen in tijd.
Wat tijd voor Danny en wat tijd voor mama zo met het winkelen en op 

deze manier vind hij het prima om mee te gaan naar de winkels.
In de winkels hou ik hem in de buurt, maar mag hij wel een beetje rond kijken.
Hij weet dat hij nergens aan mag komen en gelukkig houd hij zich hier ook aan.
Bij een kleding winkel wil ik toch wel graag wat dingen passen.

Af en aan komt Danny naar binnen waardoor het gordijn een stuk open waait,
ach ja, niks van aan trekken, hij is zoet aan het spelen met zijn auto en vind
het leuk om soms gedag te zeggen. Hij heeft ook een trapje gevonden waar hij
steeds op en af gaat. Na zeker een half uur heb ik eindelijk
2 broeken die goed passen 
en een leuk vest en kunnen we naar de kassa.

Hierna gaan we naar een winkel voor Danny, hier is een treinbaan aanwezig,

dus ik heb alle tijd om rustig te kijken. Ineens begint Danny heel hard te huilen,
een groot kind had de trein waarmee hij aan het rijden was uit elkaar getrokken en
afgepakt, verdorie! Er stonden ook nog andere treintjes...
Ik probeer Danny te leren niks van andere af te pakken en eigenlijk heb ik hem

er ook nog nooit op kunnen betrappen.. Dan is het natuurlijk lastig te begrijpen 
dat andere kinderen dit wel doen.
Hij was er heel erg van geschrokken, wat dat betreft is Danny wel heel gevoelig.
Ik heb het kindje die het afpakte ook verteld dat ze hem heeft laten schrikken
en dat hij daarom moet huilen en dat ze voortaan even moet vragen of ze er ook
mee moet spelen en anders een ander speelgoedje moet pakken.
Geen idee of de boodschap aankwam, maar ik heb mijn zegje gedaan.

De vader wist niet zo goed hoe hij moest reageren.

Ik had al afgerekend bij de kassa,
dus met een huilende Danny ben ik naar buiten gegaan,

hij wilde niet meer in de buurt komen van de treinen en het kind.
Hij bleef maar huilen dus besloot ik hem maar het cadeautje te geven die hij

bij het avond eten zou krijgen. Het was een dicht verrassingszakje van Thomas de trein.
In het restaurant mocht hij hem open maken,  onderweg naar het restaurant
werd hij gelukkig weer vrolijk, want we gingen Sushi eten, Danny is gek op Sushi.
Het was bij een all you can eat restaurant.

Eenmaal daar mocht het zakje open en kon hij met het treintje spelen.
Hij vermaakte zich er aardig mee, soms duurde het hem wel iets te lang

voordat de volgende ronde eten kwam, maar dat was al snel opgelost met 
kletsen en gek doen. Het ijs liet helaas echt veelste lang op zich wachten,
Danny werd moe en ik wilde de bus halen, dus dat hebben we maar laten zitten.
De hele tijd al had ik een vouw buggy mee ( die je als trolley kan rijden )
Nu pas ging Danny erin, omdat ik verwachte dat hij in slaap zou vallen in de bus.
Uiteindelijk bleef hij de hele rit wakker, thuis viel hij wel snel in slaap.
Hij was blij om papa nog welterusten te kunnen zeggen.
Meestal wilt hij wel al eerder in de buggy, maar begin nu toch te merken
dat hij steeds langer kan en wil blijven lopen als we op pad zijn.

Ik hoop dat je dit een leuk verhaaltje vond,
je kan ook nog de vlog kijken van deze dag en de rest van de week.



*Abonneer op mijn Youtube Kanaal*





~Leyla
www.facebook.com/leylafashion

Labels: , ,

35 36 37 38